Γιορτάζοντας τα 100 χρόνια Ινσουλίνης

Πριν από την ανακάλυψη της ινσουλίνης, τα άτομα που είχαν διαγνωστεί με διαβήτη αντιμετωπίζονταν συχνά με αυστηρά περιοριστικές δίαιτες για μήνες έως ότου τελικά πέθαιναν από την πάθηση. Αλλά το 1920 συνέβη κάτι απίστευτο που θα άλλαζε τη ζωή χιλιάδων ατόμων και εκατομμυρίων ακόμα με την πάροδο των ετών.

  •  - 1552 π.Χ.

    Σε έναν αιγυπτιακό πάπυρο της 3ης δυναστείας, ο γιατρός Hesy-Ra ανέφερε τη συχνή ούρηση ως σύμπτωμα μιας άγνωστης ασθένειας. Αυτή ήταν η πρωιμότερη γνωστή καταγραφή του διαβήτη.

  •  - 250 π.Χ.

    Ο Απολλώνιος της Μέμφιδας επινόησε τον όρο «διαβήτη», αναφερόμενος σε μια νόσο που έκανε τους ανθρώπους να αποβάλουν περισσότερα υγρά από όσα μπορούσαν να καταναλώσουν.

  •  - 1869

    Ο Paul Langerhans, φοιτητής Ιατρικής από το Βερολίνο, ανακάλυψε νησίδες κυττάρων στο πάγκρεας αλλά αδυνατούσε να προσδιορίσει τη λειτουργία τους.

  •  - 1880

    Οι Γάλλοι επιστήμονες Apollinaire Bouchardat και Etienne Lancereaux παρατήρησαν ότι ο διαβήτης είχε 2 διαφορετικούς κλινικούς τύπους: diabetes gras (παχυσαρκίας) και diabetes maigre (ισχνός)

  •  - 1909

    Ο Jean De Mayer επινόησε τον όρο "ινσουλίνη" - προερχόμενος από τη λατινική λέξη "insula", που σημαίνει "νησί" -  αναφερόμενος στην πεπτιδική ορμόνη που εκκρίνεται από τα νησίδια παγκρεατικών κυττάρων του Langerhans

  •  - 1920

    Αφού διάβασε μια δημοσίευση για τη σχέση μεταξύ των νησιδίων του Langerhans και του διαβήτη, ο γενικός χειρουργός Frederick Banting συνειδητοποίησε ότι κλειδί για τη θεραπεία του διαβήτη μπορεί να είναι η απόσταξη ινσουλίνης από παγκρεατικά κυτταρικά νησίδια, γράφοντας "Προσπαθήστε να απομονώσετε την εσωτερική έκκριση των διατηρημένων νησιδίων για την μείωση της γλυκοζουρίας."

  •  - 

    Στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ο επικεφαλής του τμήματος φυσιολογίας, καθηγητής John James Rickard Macleod παραχώρησε στον Banting και τον βοηθό του Charles Best χώρο για τη διενέργεια μιας σειράς πειραμάτων για τη βελτίωση των μεθόδων της εξαγωγής ινσουλίνης από παγκρέατα αγελάδας και χοίρου ως δυνητική θεραπεία του διαβήτη σε ανθρώπους.

  •  - 

    Ο Banting παρουσίασε το έργο του δημοσίως στην Αμερικανική Εταιρεία Φυσιολογίας.

    Παρευρισκόμενος ήταν ο George Clowes της Eli Lilly and Company, ο οποίος πρότεινε για πρώτη φορά συνεργασία για παραγωγή ινσουλίνης για εμπορική διάθεση. Η προσφορά του απορρίφθηκε καθώς η αγωγή δεν ήταν ακόμα έτοιμη.

    Αργότερα, καθώς η διαδικασία κάθαρσης της ινσουλίνης συνεχίζεται, οι Banting και Best διεξάγουν τις πρώτες επιτυχημένες δοκιμές σε ανθρώπους.

  •  - 

    Στις 11 Ιανουαρίου, ο 14χρονος Leonard Thompson έγινε ο πρώτος ασθενής που έλαβε το παγκρεατικό εκχύλισμα των Banting και Best, το οποίο μείωσε τη γλυκόζη στο αίμα και τα ούρα του αλλά όχι τις κετόνες.

    Αν και η κατάσταση του Thompson βελτιώθηκε πολύ, είχε αλλεργική αντίδραση λόγω ακαθαρσιών στο εκχύλισμα. Τις επόμενες εβδομάδες ο James Bertram Collip ανέπτυξε μία βελτιωμένη διαδικασία αφαίρεσης των επιβλαβών ουσιών από το εκχύλισμα των Banting και Best.

  •  - 

    Στα τέλη Μαΐου, το Πανεπιστήμιο του Τορόντο και η Lilly υπέγραψαν συμφωνία αδειοδότησης για την παραγωγή ινσουλίνης στις ΗΠΑ, το Μεξικό, την Κούβα και την Κεντρική και Νότια Αμερική.

    Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν ότι η Lilly θα μοιραζόταν οποιαδήποτε βελτίωση στην παραγωγική διαδικασία με το Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι μελλοντικοί κάτοχοι άδειας θα παρήγαγαν ινσουλίνη υψηλότατης ποιότητας και ότι όλοι οι κάτοχοι άδειας πρέπει να καταβάλουν δικαιώματα στο πανεπιστήμιο για την πώληση της ινσουλίνης.

  •  - 

    Κατά τη διάρκεια του 1922, ο επικεφαλής χημικός της Lilly, George Walden ανέπτυξε μια μέθοδο βελτιστοποίησης της ποσότητας και της καθαρότητας της ινσουλίνης.

  •  - 

    Τον Ιανουάριο, απονεμήθηκε αμερικανικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στους Banting, Best και Collip, οι οποίοι πούλησαν τα δικαιώματα της ινσουλίνης στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο.

    Το Πανεπιστήμιο του Τορόντο και η Lilly υπέγραψαν ένα μη αποκλειστικό συμβόλαιο, επιτρέποντας στη Lilly να χρησιμοποιήσει την εμπορική ονομασία "Iletin" για την ινσουλίνη στις ΗΠΑ, ενώ πλήρωσε δικαιώματα στο πανεπιστήμιο για την πώληση της ινσουλίνης.

  •  - 

    Στις 15 Οκτωβρίου - σχεδόν δύο χρόνια μετά τις πρώτες σημειώσεις του Banting για την ινσουλίνη - η Lilly ξεκίνησε την πρώτη αποστολή εμπορικά διαθέσιμης ινσουλίνης.

    Τον Νοέμβριο, το μη κερδοσκοπικό Nordisk Insulin Laboratory, χρησιμοποιώντας τις σημειώσεις παραγωγής της Lilly, ξεκίνησε την παραγωγή ινσουλίνης εκτός Βορείου Αμερικής - φέρνοντας την ινσουλίνη στο παγκόσμιο κοινό.

    Για την ανακάλυψη και εκχύλιση της ινσουλίνης ως θεραπεία για το διαβήτη, οι Banting και Macleod έλαβαν το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής.

  •  - 1925

    Διανεμήθηκαν συνολικά 217 εκατομμύρια μονάδες ινσουλίνης από τη Lilly, 13 εκατομμύρια από τις οποίες εξήχθησαν εκτός ΗΠΑ.

    Η ινσουλίνη χορηγούνταν με επαναχρησιμοποιούμενες γυάλινες σύριγγες και βελόνες.

  •  - 1937

    Η Lilly άρχισε να παράγει ινσουλίνη PZI, αφού ερευνητές από τη Connaught Laboratories ανακάλυψαν την πρωταμίνη, μία πρωτεΐνη που βρέθηκε στην πέστροφα η οποία παρατείνει τη δράση της ινσουλίνης.

  •  - 1946

    Η Novo Nordisk ανέπτυξε ινσουλίνη ενδιάμεσης δράσης σχηματίζοντας κρύσταλλους πρωταμίνης και ινσουλίνης. Διατέθηκε στην αγορά ως ινσουλίνη NPH και μπορούσε να αναμιχθεί με ινσουλίνη ταχείας δράσης για να συμπληρώσει τη μακρά δράση της. Αυτή η μορφή έγινε γνωστή ως «προαναμεμιγμένη» ινσουλίνη. Η Lilly διέθεσε τη ζωικής προέλευσης NPH ινσουλίνη το 1950.

  •  - 1953

    Η Novo Nordisk εισήγαγε τις ινσουλίνες Lente (Semilente, lente και ultralente), μεγαλύτερης διάρκειας εναιωρήματα που επέτρεψαν στους γιατρούς να συνταγογραφούν εξατομικευμένα δοσολογικά σχήματα ανάλογα με τις ανάγκες. Η Lilly διέθεσε ινσουλίνη lente το 1954, Semilente και ultralente το 1957.

  •  - 1955

    Ο Δρ. Frederick Sanger και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο του Cambridge κατέδειξαν την αλληλουχία της ινσουλίνης, η οποία αποτελείται από μία αλυσίδα 21- αμινοξέων Α και μια αλυσίδα 30- αμινοξέων Β που διασυνδέονται μέσω 2 δισουλφιδικών δεσμών.

  •  - 1957

    Οι επιστήμονες της Lilly, Bromer, Behrens και Sinn ανακαλύπτουν την αλληλουχία αμινοξέων της γλυκαγόνης.

  •  - 1960

    Πρώτη η Lilly θέτει σε κυκλοφορία γλυκαγόνη ζωικής προέλευσης για την αντιμετώπιση ινσουλινοεπαγώμενου υπογλυκαιμικού σοκ σε ασθενείς με διαβήτη.

  •  - 1963

    Ο Arnold Kadish κατασκεύασε την πρώτη αντλία ινσουλίνης.

  •  - 1974

    Οι χρωματογραφικές αναλύσεις έδωσαν τη δυνατότητα παραγωγής υψηλής καθαρότητας ζωϊκής ινσουλίνης, την οποία η Novo Nordisk ονόμασε "μονοσύστατη" ινσουλίνη και η Lilly την ονόμασε ινσουλίνη "μοναδικής κορυφής"

  •  - 1975

    Η Lilly ξεκίνησε να απονέμει ασημένια μετάλλια και συγχαρητήριες επιστολές σε ασθενείς που είχαν ζήσει με τη βοήθεια της ινσουλίνης για τουλάχιστον 50 χρόνια. Αυτή η παράδοση συνεχίζεται σήμερα με μετάλλια 10, 25, 50 και 75 ετών.

  •  - 1978

    Ο David V. Goeddel και οι συνεργάτες του στην Genentech, Arthur Riggs και Keiichi Itakura συνεργάστηκαν με ερευνητές επιστήμονες της Lilly για να αποδείξουν τη χρήση μεθόδων ανασυνδυασμένου DNA για την παραγωγή ανθρώπινης ινσουλίνης.

    Η Genentech παρήγαγε την πρώτη ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ινσουλίνη συνδυάζοντας τις αλυσίδες της ινσουλίνης Α και Β εκφρασμένες σε Εscherichia coli από χημικά προετοιμασμένα γονίδια. Η Lilly αδειοδότησε αμέσως την ανασυνδυασμένη ινσουλίνη και ξεκίνησε την ανάπτυξη.

  •  - 1980

    Οι πρώτες δόσεις ανασυνδυασμένης ανθρώπινης ινσουλίνης χορηγήθηκαν σε υγιείς εθελοντές στο Λονδίνο, σηματοδοτώντας την έναρξη των κλινικών δοκιμών. Αργότερα, μια γυναίκα από το Κάνσας με διαβήτη έγινε το πρώτο άτομο στις ΗΠΑ που έλαβε ανασυνδυασμένη ανθρώπινη ινσουλίνη.

  •  - 1981

    Η Cardiac Pacemakers, θυγατρική της Lilly, παρουσίασε την πρώτη αντλία έγχυσης ινσουλίνης ελεγχόμενη από μικροεπεξεργαστή.

  •  - 1982

    Η Lilly παρουσίασε την πρώτη ανθρώπινη ινσουλίνη προέλευσης rDNA που παράγεται με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA.
    H Lilly εισήγαγε επίσης ανθρώπινη ινσουλίνη Neutral Protamine Hagedorn που παράγεται με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA.

  •  - 1985

    Η Novo Nordisk παρουσίασε την πρώτη πένα ινσουλίνης.

  •  - 1989

    Η Lilly έλαβε έγκριση για μίγμα σταθερής αναλογίας ανασυνδυασμένης ανθρώπινης ινσουλίνης.

  •  - 1996

    Η Lilly ξεκίνησε την εμπορική διάθεση της ινσουλίνης lispro, η οποία εγκρίθηκε ως το πρώτο ταχείας δράσης ανάλογο ινσουλίνης.

  •  - 1999

    Η Lilly σχεδίασε και κυκλοφόρησε την πρώτη προγεμισμένη πένα μιας χρήσης. Το σχέδιο της πένας αναβαθμίστηκε το 2005.

    Την ίδια χρονιά η Lilly κυκλοφόρησε κιτ με την ανασυνδυασμένη μορφή γλυκαγόνης για τη θεραπεία της σοβαρής υπογλυκαιμίας σε ασθενείς με διαβήτη.

  •  - 2000

    Η Lilly σχεδίασε και κυκλοφόρησε την πρώτη προγεμισμένη πένα μιας χρήσης. Το σχέδιο της πένας αναβαθμίστηκε το 2005.

    Την ίδια χρονιά η Lilly κυκλοφόρησε κιτ με την ανασυνδυασμένη μορφή γλυκαγόνης για τη θεραπεία της σοβαρής υπογλυκαιμίας σε ασθενείς με διαβήτη.

  •  - 2001

    Η Lilly ξεκίνησε να συνεργάζεται με το International Diabetes Federation για την υποστήριξη του Life for a Child, ένα πρόγραμμα που παρέχει ινσουλίνη και προμήθειες. Οι εργαζόμενοι της Lilly προχώρησαν σε δωρεά με σκοπό την παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης και φροντίδας σε σχεδόν 200 παιδιά στις αναπτυσσόμενες χώρες.

  •  - 2006

    Ο FDA ενέκρινε την εισπνεόμενη ταχείας δράσης ινσουλίνη που αναπτύχθηκε από τη Pfizer, η παραγωγή της οποίας σταμάτησε το 2007. Μία ακόμα εισπνεόμενη ινσουλίνη κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το 2014.

  •  - 2007

    Η Lilly κυκλοφόρησε μια πένα ινσουλίνης σχεδιασμένη να καλύπτει τις ανάγκες παιδιατρικών ασθενών, επιτρέποντας την επιλογή δόσης μισής μονάδας.

  •  - 2008

    Η Lilly εισήγαγε τους "Χάρτες Συζήτησης" Μαθαίνοντας το Διαβήτη που είναι ασθενοκεντρικά εκπαιδευτικά προγράμματα.

  •  - 2009

    Η Lilly κυκλοφόρησε προγεμισμένη πένα ινσουλίνης μιας χρήσης που απαιτεί λίγη δύναμη για την πίεση του εμβόλου.

  •  - 2011

    Η Lilly συνεργάστηκε με την The Walt Disney Company για τη δημιουργία εκπαιδευτικών υλικών για τις οικογένειες με παιδία με ΣΔτ1. Αυτή ήταν μια μεγάλη πρωτοβουλία εταιρικής ευθύνης για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας έλλειψης εργαλείων επικοινωνίας για τις Noncommunicable diseases (NCDs), όπως ο διαβήτης.

    Το Lilly NCD Partnership ανακοινώθηκε επίσης εκείνη τη χρονιά.

  •  - 2016

    Η πρώτη βιοομοειδής γλαργινική ινσουλίνη γίνεται διαθέσιμη στα άτομα με ΣΔτ1 και ΣΔτ2.

    Επίσης κυκλοφορεί το πρώτο ανάλογο ταχείας δράσης υψηλής συγκέντρωσης.

  •  - 2018

    Η Novo Nordisk κυκλοφόρησε την υπερταχείας δράσης ασπαρτική ινσουλίνη.

    Η Lilly κυκλοφόρησε την πρώτη και μοναδική προγεμισμένη πένα ινσουλίνης με διαβάθμιση μισής μονάδας.

  •  - 2019

    Η Lilly κυκλοφορεί την πρώτη σκόνη γλυκαγόνης ενδορινικής χορήγησης, για την αντιμετώπιση των σοβαρών υπογλυκαιμικών επεισοδίων.

  •  - 2020

    Η Lilly κυκλοφόρησε την υπερταχείας δράσης ινσουλίνη lispro. Δεν είναι ακόμα διαθέσιμη στην Ελλάδα.

  •  - 2021

    Μετά από έναν αιώνα φροντίδας, υπάρχουν ακόμα πολλά να γίνουν.

    Καθώς γιορτάζουμε δεκάδες εκατομμύρια ζωές που σώθηκαν και βελτιώθηκαν από την ινσουλίνη τα 100 προηγούμενα χρόνια, στη Lilly δεσμευόμαστε για μελλοντικές θεραπευτικές καινοτομίες και λύσεις που θα κάνουν τη ζωή των ατόμων με διαβήτη καλύτερη.

TimLin_pat_4_2021